@zerAdm1n-2019

About @zerAdm1n-2019

This author has not yet filled in any details.
So far @zerAdm1n-2019 has created 52 blog entries.

Safarova Z

2019-06-01T13:28:57+00:00

Safarova Z.  –  “Uzeir Hadžibekov”

Knjiga “Uzeir Hadžibekov” upoznaje čitaoca sa životom i stvaralaštvom klasika sovjetske muzike, osnivača Azerbejdžanske profesionalne muzičke škole, izvanrednog kompozitora, poznatog muzikologa, talentovanog publiciste, dramaturga, profesora i javne ličnosti, Uzeira Hadžibekova. Knjiga razmatra značajne etape mnogostranog stvaralaštva velikog majstora.

Prevod na srpski: Nina Polić

Safarova Z2019-06-01T13:28:57+00:00

Rasul Rza

2019-06-01T13:28:17+00:00

Rasul Rza – “Boje”

Knjiga Rasula Rze “Boje” je izdata povodom 100-godišnjice rođenja velikog azerbejdžanskog pesnika.

Prevod na srpski: Maja Tešić

Rasul Rza2019-06-01T13:28:17+00:00

Kara Karajev

2019-07-02T10:46:17+00:00

Kara Karajev
(5. 2. 1918 – 13. 5. 1982)

Kompozitor, profesor, naučnik i publicista. Narodni umetnik Azerbejdžana (1959), član Akademije nauka i umetnosti Azerbejdžana (1959).
Diplomirao je na Državnom konzervatorijumu Azerbejdžana (1938) i na Moskovskom konzervatorijumu (klasa D. Šostakoviča, 1946).
Kara Karajev je autor baleta Sedam lepotica (1952) i Putem grmljavine (1958), tri simfonije, simfonijske gravire Don Kihot (1960), simfonijske poeme Lejla i Medžnun, simfonijske svite Vijetnam, 24 prelidijuma za klavir, Sonate za violinu i klavir i dr.

Kara Karajev2019-07-02T10:46:17+00:00

Fikret Amirov

2019-06-01T12:32:11+00:00

Fikret Amirov
(22. 11. 1922 – 20. 2. 1984)

Bio je poznati kompozitor i nosilac priznanja Narodni umetnik SSSR (1965). Diplomirao je na Azerbejdžanskom državnom konzervatorijumu 1948. godine (u klasi B. Zejdmana). Komponovao je više muzičkih dela baziranih na azerbejdžanskoj narodnoj muzičkoj tradiciji (Shur, Kurd ovhsry (1948), Gulustan-Bayaty-Shiraz (1971)), operu Sevil (1953), miziku za balet Hiljadu i jedna noć (1973) i simfonije Nizami za gudački orkestar (1948), Azerbejdžanski kapričo (1961), Simfonijske igre (1963)…

Fikret Amirov2019-06-01T12:32:11+00:00

Uzeir Hadžibejli

2019-06-01T12:30:39+00:00

Uzeir Hadžibejli
(18. 9. 1885 – 23. 11. 1948)

Izvanredan kompozitor, muzikolog, publicista i profesor. Osnivač Azerbejdžanske profesionalne muzičke škole i nacionalne opere.

Narodni umetnik SSSR-a (1938), rektor Azerbejdžanskog državnog konzervatorijuma (1928–1929, 1939–1948). Autor je sedam opera, uključujući opere Lejla i Medžnun (1908) i Kjoroglu(1937), tri muzičke komedije, mnogih kantata, uvertira, pesama… Komponovao je himnu Republike Azerbejdžan (1918), autor je istraživačkog rada „Osnovi azerbejdžanske narodne muzike” (1945).

Opera U. Hadžibejlija Lejla i Medžnun prva je opera ne samo u Azerbejdžanu već i u celom muslimanskom svetu.

Uzeir Hadžibejli2019-06-01T12:30:39+00:00

Šemaha

2019-05-31T16:43:45+00:00

Samo sto trideset kilometara od Bakua nalazi se jedan od najstarijih i najzanimljivijih gradova u zemlji – Šemaha. Od 9. do 16. veka grad je bio prestonica Širvana i u njemu se nalazila palata širvanskih šahova (do njenog preseljenja u Baku). Smešten na raskrsnici karavanskih puteva, grad je bio jedan od glavnih trgovačkih i zanatskih centara na Bliskom istoku. Godine 1222, nakon duge opsade, Šemahu su porobili i uništili Mongoli. Sredinom 18. veka grad je bio prestonica Šemahanskog kanata. Godine 1805. pripojen je Rusiji. Sudbina ovog grada u mnogim razdobljima bila je tragična. Razorni zemljotresi potresali su ga 1667, 1669, 1828, 1859, 1872 i 1902. Kao rezultat toga, uništeni su mnogi istorijski spomenici. Palata Širvanskih šahova iz 12. veka bila je u više navrata razorena, a Đuma džamija je danas skoro u potpunosti obnovljena. Od drevnih građevina sačuvani su tvrđava Gulistan (11–12. vek) – poslednje utočište širvanskih šahova, Mauzolej Jedi Gumbez (Sedam kupola) – grob vladara Šemaha, i slične građevine.

Grad je okružen vinogradima i pašnjacima, a vina i konjaci ovde proizvedeni čuveni su i van Azerbejdžana. Klima je umerena, s blagim zimama i prijatnim letima, pa sve to, uz brojne izvore mineralnih voda, privlači turiste iz celog sveta.

Šemaha2019-05-31T16:43:45+00:00

Šeki

2019-05-31T16:24:34+00:00

Istorija grada Šeki duga je preko 2.700 godina, pa je taj grad poznat kao jedno od najstarijih naselja i kulturnih centara Azerbejdžana. Šeki je poznat po surovoj, ali impresivnoj prirodi: moćni planinski venci, planinski potoci, tamnozelene šume četinara.

U prošlost je Šeki bio glavni grad Šekinskog kanata, a nakon 1805. ušao je u sastav Ruskog carstva.

Za vreme svoje duge istorije grad je bio više puta razoren u potpunosti, pa je 1772. godine izgrađen potpuno novi grad Šeki na drugom mestu. Zbog toga većina arhitektonskih spomenika u samom današnjem gradu datira iz perioda od 16. do 19. veka.

Glavna znamenitost grada je biser azerbejdžanske arhitekture palata Šekinskih hanova (18. vek), izgrađena bez ijednog eksera.

U blizini Šekija nalaze se očuvani hrišćanski spomenici drevnih država: u selu Kiš je jedinstvena crkva iz 5. veka, a na periferiji grada tvrđava zvana „Gelersen – gerersen” („Dođi – vidi”). Lepotama Šekija svojevremeno su se divili Aleksandar Dima otac, Lav Tolstoj, Mihail Ljermontov.

Šeki2019-05-31T16:24:34+00:00

Nahčivan

2019-05-31T15:52:23+00:00

Nahčivan je jedan od najstarijih gradova Azerbejdžana. Na kraju 8. veka i početkom 7. veka p. n. e. grad je bio u sastavu carstva Manu, a zatim i Midijskog carstva. U 6. veku p. n. e. bio je porobljen od strane dinastije Ahmenida. U 2. veku p. n. e. ušao je u sastav kraljevstva Atropatene. U 10. veku Nahčivan postaje prestonica dinastije Ildiguzida, a u 11. veku prestonica Seldžučkog carstva.

Zbog brojnih mineralnih izvora, Nahčivan i njegova okolina poznati su kao kao savršena destinacija za odmor.

Glavne znamenitosti grada su mauzoleji Jusuf Ibn Kusejira, Momine-hatun, tvrđava Alinđa- kala (u okolini Nahčivana) i poznati mostovi Hudaferin preko reke Araz.

Nahčivan2019-05-31T15:52:23+00:00

Lankaran

2019-05-31T09:43:34+00:00

Lankaran – suptropski raj, grad-odmaralište – nalazi se u jugoistočnom delu Azerbejdžana, u blizini granice sa Iranom. S istočne strane grad izlazi na Kaspijsko more. Lankaran okružuju strmi planinski vrhovi i plodna ravnica, obale Kaspijskog mora i zalivi. Geografski i istorijski, Lankaran je pripadao raznim carstvima. Od davnina poznat kao područje Tališ, nakon pobede Aleksandra Velikog nad Persijancima ulazi u sastav Male Midije ili Atropatena. Lankaran je takođe bio pod uticajem Seldžuka i Timurida. U 14. veku bio je pod vlašću iranske dinastije Safavida. Od 18. do 19. veka Lankaran je bio prestonica nezavisnog Tališkog kanata. U 19. veku pripada Rusiji. U samom gradu nalazi se očuvana tvrđava iz 18. veka i Kičik-bazar džamija iz 19. veka. Stotinak kilometara od Lankarana mogu se videti ostaci jednog od najlepših gradova srednjeg veka – Hanega, sa očuvanim zidinama tvrđave (12–14. vek), džamija i grob Pir Huseina, minareti i druge drevne građevine.

Lankaran2019-05-31T09:43:34+00:00